Categorie: Mijn werk (Pagina 1 van 13)

Ga rustig zitten en laat je meenemen door mijn verzinsels.

Dit is pijn, dit is lust

Soms voelt ze zich ‘dom’ omdat ze nog zo weinig weet. Het is heel tegenstrijdig dat ze zich tegelijk ook heel ‘rijk’ voelt omdat er nog zoveel te leren val en ze zichzelf en haar beleving van lust steeds beter leert kennen.

Aangenaam.
Het is prettig haar te ontmoeten. Lees verder

Middernacht

De hoge deur hangt scheef in zijn gemetselde omlijsting en Pauline zet haar schouder tegen het hout terwijl ze met een hand de klink omhoog trekt. Cooper springt enthousiast tegen haar benen op en begint te blaffen. De weersvoorspellingen voor de komende dagen zijn goed, maar de nachten zijn al koud en vochtig. Er blijft dan ook een wat modderige pootafdruk achter op Pauline’s kuit. Lees verder

Slipje

Wanneer eindelijk de bel gaat springt Wessel opgewonden op van de bank. De afgelopen dagen heeft alle spanning zich in zijn lichaam opgebouwd. Zijn onzekerheid, zijn onvrede over de minimale reactie op zijn berichten en zijn geilheid. Dat laatste vooral, samen met zijn ongeloof over haar stellig getypte woorden. ‘De kans dat je mij mag neuken is klein.’ Lees verder

In liefdevolle herinnering

Kate zucht diep. Manoah zegt niets. Hij zit achter haar, op het voeteneind van haar bed, iets voorover gebogen, zijn onderarmen op zijn bovenbenen, zijn handen losjes langs zijn knieën. In de spiegel vangt ze zijn blik. Die is als altijd wanneer hij naar haar kijkt. Intens donker, intens erotisch zelfs. Alsof hij haar elk moment zou kunnen bespringen en verslinden. Hij verslond haar al zo vaak. Zij liet zich verslinden en nam gretig deel aan een honger die maar niet gestild kon worden. Lees verder

Theresa

Voor ik mijn verhaal vertel wil ik even kwijt dat ik mezelf geen slecht mens vind. Ik beschouw mezelf ook niet als een bijzonder goed mens, maar vreselijk slecht? Nee, dat gaat er bij mij niet in. Er zijn vast mensen die het daar niet mee eens zijn. Er zijn ook mensen die het daar wel mee eens zijn. Het kan me weinig schelen. Ik ben van mening dat iedereen moet doen wat hij of zij niet laten kan, mits een ander daar geen ernstig nadeel van ondervindt natuurlijk Lees verder

Armando, Vito en ik

Toen ik uit mijn auto stapte en mijn eerste blik op Armando wierp, zakte ik haast door mijn knieën. Toen hij me op zijn beurt aankeek en mijn uitgestoken hand in die van hem nam, raakt mijn slipje doorweekt. Wat een man! Dierlijke, nee, haast beestachtige aantrekkingskracht. Zijn geur. Houtachtig. Kamferachtig. Vochtige aarde en groene bladeren. Zijn ogen. Bruin misschien zelfs bijna zwart met een goudkoperen glans als het licht er op een bepaalde manier inviel. Later zou ik leren dat ze pikzwart werden als hij klaarkwam. Zijn hele lichaam. Potig en Pezig met armen die eruit zagen alsof hij me zou kunnen vermorzelen. En laat ik de donkere krullen die boven de kraag van zijn overhemd uitkwamen niet vergeten. Ik zei het al. Wat een man. Ik was verkocht vanaf de eerste blik. Lees verder

Twaalf-en-een-half

De afgelopen twaalf weken heb ik meer van mijn leefomgeving gezien dan de afgelopen bijna twaalf-en-een-half jaar. Eerlijk gezegd had ik geen idee dat ik aan de rand van zo’n prachtig natuurgebied woonde. Of, nou ja, natuurlijk wist ik dat wel. Het was destijds een van de redenen om hiernaartoe te verhuizen. Bijna twaalf-en-een-half jaar geleden dus. Op de dag dat Lonneke en ik ons twaalf-en-een-half jaar getrouwd jubileum mochten vieren kregen we de sleutel van onze, twee verdiepingen hoog, woonboot. Gelegen op een zijarm van één van de mooiste rivieren in Nederland aan de rand van een dorp vol smalle straatjes, authentieke grachtenpanden, boerderijen en prachtige buitenplaatsen. We gaven geen koperen huwelijksfeest. In plaats daarvan gooiden we een matras in onze toekomstige slaapkamer en vreeën we de sterren van de hemel. Ik wist dat ons verblijf stevig verankerd lag, toch verbeelde ik me dat onze vrijage ervoor zorgde dat de rivier onstuimig met ons mee golfde. Met de meegebrachte champagne toasten we op de volgende twaalf-en-een-half jaar en namen we ons voor meer te gaan genieten van elkaar en van de rust en ruimte om ons heen. Lees verder

« Oudere berichten

© 2022 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!