Categorie: Mijn werk (Pagina 1 van 13)

Ga rustig zitten en laat je meenemen door mijn verzinsels.

Theresa

Voor ik mijn verhaal vertel wil ik even kwijt dat ik mezelf geen slecht mens vind. Ik beschouw mezelf ook niet als een bijzonder goed mens, maar vreselijk slecht? Nee, dat gaat er bij mij niet in. Er zijn vast mensen die het daar niet mee eens zijn. Er zijn ook mensen die het daar wel mee eens zijn. Het kan me weinig schelen. Ik ben van mening dat iedereen moet doen wat hij of zij niet laten kan, mits een ander daar geen ernstig nadeel van ondervindt natuurlijk Lees verder

Armando, Vito en ik

Toen ik uit mijn auto stapte en mijn eerste blik op Armando wierp, zakte ik haast door mijn knieën. Toen hij me op zijn beurt aankeek en mijn uitgestoken hand in die van hem nam, raakt mijn slipje doorweekt. Wat een man! Dierlijke, nee, haast beestachtige aantrekkingskracht. Zijn geur. Houtachtig. Kamferachtig. Vochtige aarde en groene bladeren. Zijn ogen. Bruin misschien zelfs bijna zwart met een goudkoperen glans als het licht er op een bepaalde manier inviel. Later zou ik leren dat ze pikzwart werden als hij klaarkwam. Zijn hele lichaam. Potig en Pezig met armen die eruit zagen alsof hij me zou kunnen vermorzelen. En laat ik de donkere krullen die boven de kraag van zijn overhemd uitkwamen niet vergeten. Ik zei het al. Wat een man. Ik was verkocht vanaf de eerste blik. Lees verder

Twaalf-en-een-half

De afgelopen twaalf weken heb ik meer van mijn leefomgeving gezien dan de afgelopen bijna twaalf-en-een-half jaar. Eerlijk gezegd had ik geen idee dat ik aan de rand van zo’n prachtig natuurgebied woonde. Of, nou ja, natuurlijk wist ik dat wel. Het was destijds een van de redenen om hiernaartoe te verhuizen. Bijna twaalf-en-een-half jaar geleden dus. Op de dag dat Lonneke en ik ons twaalf-en-een-half jaar getrouwd jubileum mochten vieren kregen we de sleutel van onze, twee verdiepingen hoog, woonboot. Gelegen op een zijarm van één van de mooiste rivieren in Nederland aan de rand van een dorp vol smalle straatjes, authentieke grachtenpanden, boerderijen en prachtige buitenplaatsen. We gaven geen koperen huwelijksfeest. In plaats daarvan gooiden we een matras in onze toekomstige slaapkamer en vreeën we de sterren van de hemel. Ik wist dat ons verblijf stevig verankerd lag, toch verbeelde ik me dat onze vrijage ervoor zorgde dat de rivier onstuimig met ons mee golfde. Met de meegebrachte champagne toasten we op de volgende twaalf-en-een-half jaar en namen we ons voor meer te gaan genieten van elkaar en van de rust en ruimte om ons heen. Lees verder

Maatjes

De muziek staat zo hard dat het ritme met doffe dreunen door haar lichaam slaat en ze wordt haast platgedrukt door de bewegende en zwetende menigte om haar heen. De atmosfeer in de grote tent is drukkend en ze kijkt naar Tony terwijl ze  boven de muziek uit probeert te komen als ze iets tegen hem zegt. Hij haalt zijn schouders op en schudt zijn hoofd. Lees verder

Dons

In het donker is het lastig zoeken naar kledingstukken. Zeker als je de kamer waarin je wakker wordt niet kent. Mijn jurkje vind ik onder zijn overhemd bij de deur en ik struikel bijna over zijn broek als ik op de tast verder zoek. Ik raak de lichtknop op de muur en meteen baadt de kamer in helwit licht. Heel even houd ik mijn adem in. Het slapende lichaam op het bed blijft roerloos liggen. Lees verder

Geurklanken

Sommige vrouwen kunnen klaarkomen alleen door de spieren van hun onderlichaam ritmisch samen te trekken. Ik vraag me af of dit een aangeboren talent is of dat het heel veel oefening vergt. Ik vraag me ook af of ik jaloers ben op dat talent. Het idee dat ik mezelf tijdens een lange vergadering naar een hoogtepunt breng spreekt me wel aan. Alhoewel. Hoe hou ik dan mijn gezicht in de plooi? En de geluiden die ik maak? Nee, dan toch liever in de zachte beslotenheid van mijn bed, of desnoods het personeelstoilet. Lees verder

« Oudere berichten

© 2022 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!