Ja, ik wil

De beloofde jurk heeft geen lijfje waardoor het gewoon een rok is. Een mooie rok van smaragdgroen kant afgezet met fluwelen linten in dezelfde kleur. Een meisjesdroom. Mijn meisjesdroom. Heb ik dat ook verteld?

Het kledingstuk hangt rond de taille van een damesbuste op een houten driepoot. Op de halsklos ligt een donkergroen hoedje met een zwarte voile. Ernaast staat een brede poef. Verder is de kamer stoffig en leeg, met afbrokkelende muren en gaten in het plafond. Voor het vuile, gebarsten raam hangen gescheurde gordijnen. Misschien waren ze ooit dieprood, nu zijn ze vaalroze. De driepoot met de rok doet helaas niets voor de omgeving. Ik draai me om naar Mathis die achter me in de deuropening is blijven staan. ‘Dat doe ik niet aan. Waar is de jurk?’
Hij grinnikt. ‘Ik heb je nooit een jurk beloofd. Deze horen erbij.’
Nog steeds grinnikend toont hij me een paar diepzwarte stiletto’s. Ik trek mijn wenkbrauwen op. ‘Je wil dat ik mijn enkels breek?’
‘Ik wil dat je ophoudt met zeuren. Je hebt ja gezegd. Er is geen weg terug en nu opschieten. Kleed je uit zodat ik je kan helpen met je sieraden.’

Ik laat me op de brede poef naast de driepoot vallen. Heel even sluit ik mijn ogen en voor het eerst vraag ik me af waarom ik ook weer ja heb gezegd.

Ja, ik wil …

Zijn zacht mompelende stem in mijn hals joeg een spoor van genotscheuten door mijn bloed en naar mijn tepels die nog harder werden. Ik slaakte een kreunende ademstoot toen zijn nagels in mijn harde knopjes zonken. Pijnlijk zoete agonie. Wat had ik dat gemist.

Ik wilde hem. Zijn lichaam, zijn handen, zijn tanden en zijn ogen als hij met dat alles bij me binnen drong. Het was veel te lang geleden en mijn brandende verlangen maakte me  doof voor de rest van zijn woorden. Voelen, alleen maar voelen. De rest deed er niet toe.

‘Ja, ik wil.’

Terwijl ik onhandig de veters van mijn gympen losmaak probeer ik zijn blik te vangen. Hij grijnst, haalt zijn telefoon uit zijn broekzak en draait zich om naar het gebarsten raam. Het donkere jasje spant strak rond zijn schouders en ik vraag me af of hij mij ook nog voelt. De diepe striemen van mijn nagels op zijn huid waren gisteren vuurrood, net als de afdrukken van zijn vingers in mijn hals, op mijn borsten en billen en langs de binnenkant van mijn dijen. Vanmorgen waren de plekken bijna allemaal blauw. De meeste licht, die op mijn borsten zo donker dat ze richting paars gaan. Volgende week zijn ze bijna allemaal verdwenen. Mijn herinneringen niet.

Op mijn zachte kreun keert hij zich weer naar me toe. ‘Stoute gedachten meisje?’
Ik knik. ‘Heerlijk stout.’

Het doet er nog steeds niet toe. Hij mag alles met me doen. Ja, ik wil.

Hij loopt naar de deuropening en de brede trap erachter. ‘Ik moet even bellen, zorg dat je naakt ben als ik terug kom, we hebben niet veel tijd meer.’

Ik haal mijn schouders op. Een paar minuten eerder of later, wat maakt het uit. Het is  een spel. Zijn spel en hij zocht een bruid. Een rol die ik maar wat graag op me nam. En hij beloofde me wél een jurk. Hij beloofde me ook pracht en praal en het middelpunt van de aandacht. Hij beloofde nog veel meer, maar al zijn woorden gingen teniet onder de gloeiende golven van pijn en genot. Ik wil meer. Ik wilde meer vanaf het moment dat ik hem in oog kreeg

Nooit eerder was ik in mijn eentje naar die club geweest. Regelmatig met de man die ik bijna drie jaar lang de mijne én mijn meester noemde. Ook hij mocht alles met me doen en ik deed alles voor hem. Toen hij van de een op de andere dag zijn rol als meester liet vallen donderde hij keihard van het voetstuk waarop ik hem had gezet. Hij liet me compleet stuurloos achter. Zo heb ik me zeker een jaar gevoeld. Tot het verlangen toch kroop waar het niet gaan kon. Na weken vol teleurstellende, online contacten, toog ik met gierende zenuwen richting diezelfde club.

Daar was Mathis. Een hele gewone man. Niet heel lang, niet bijzonder knap, maar de blik in zijn ogen gaf me meteen weke knieën, net als de glimlach rond zijn woorden. ‘Het zit hier vol jagers en jij ziet eruit als een gewillige prooi. Ik zal je beschermen.’

Hij pakte mijn hand en bracht me naar een rustig hoekje waar hij witte wijn voor me bestelde en luisterde naar het verhaal achter het gretige verlangen in mijn ogen. Ik vertelde hem alles. Veel meer dan ik van plan was en veel meer dan ik me kan herinneren. Na twee glazen boekte hij een privé ruimte en liet hij me voelen dat wat ik wist nog maar een tipje van de gouden berg was. Onder zijn fluisterende beloftes gaf ik me compleet aan hem over.

‘Ja, ik wil.’

Ik stap net uit mijn jeans en slipje als Mathis weer terugkomt met een katoenen tas in zijn hand. Hij kijkt naar de gekleurde versieringen op mijn lichaam en telt met zijn wijsvinger de plekken op mijn borsten. ‘Mooi, staat je goed. Draai je om, het is tijd voor je sieraden.’
Ik weet niet wat er in de tas zit, maar er groeit een vermoeden als hij me voorover duwt en een vinger tegen mijn sterretje drukt om de soepelheid te testen. ‘Jouw vorige man heeft je niet voldoende getraind, open jezelf.’
Terwijl ik mijn billen uit elkaar trek, gooit hij de inhoud van de tas leeg op de poef. Mijn hartslag versnelt als ik naar de sieraden kijk. Een metalen haak met een bal, een halsring, klemmen, een gag en een leren band. Mathis pakt de haak en houdt hem voor mijn gezicht zodat ik de bal in mijn mond kan nemen. Hij legt de halsring rond mijn nek legt en klikt hem dicht. ‘Dat is één. Je ziet er fantastisch uit zo.’
Zijn handen omvatten mijn hangende borsten en hij duwt zijn vingers diep in de eerdere afdrukken. De spieren in mijn onderbuik krampen en ik kreun zacht. Mathis grijnst, bevestigt de leren band aan het uiteinde van de haak en haalt de bal uit mijn mond. ‘Maak je klaar voor sieraad nummer twee.’
Ondanks de beginnende weerstand glijdt het gladde, vochtige metaal soepel naar binnen. Het vult mijn strakke gaatje op een manier die ik nog niet ken en dat gevoel wordt sterker als hij het andere uiteinde van de leren band aan mijn halsring bevestigd. Hij duwt mijn hoofd richting mijn knieën, de bal glijdt dieper, weer terug als ik omhoog kom. Ik hijg en hij beloont me door de scherpe tandjes van de klemmen op mijn tepels te zetten. Het kettinkje danst langs mijn buik en ik slaak een hoge kreet als hij zonder waarschuwing de andere twee klemmetjes op mijn schaamlippen zet. Het brandt pijnlijk zoet, dooft uit en laait weer op wanneer hij aan de dunne ketting trekt. ‘Nu de gag. Je weet het nog steeds zeker?’

‘Ja ik wil.’

Voorlopig zijn het mijn laatste woorden. Sprakeloos en met een lichaam tintelend van genot laat ik me in de rok helpen. Iedere beweging die ik maak trekt aan de klemmetjes en laat de bal heen en weer glijden. Mathis legt zijn hand tussen mijn benen en ontdekt hoe nat ik al ben. ‘Och meisje toch. Je wil dit veel te graag.’
Ik schok onder zijn vlindervingerende bewegingen en kreun teleurgesteld als zijn vingers weer verdwijnen. Moeizaam slikkende kijk ik hem aan. De eerste kwijldraden belanden op mijn borsten.

Steun vindend bij zijn handen, stap ik in de stiletto’s. Mathis laat me los, zet het hoedje met de voile op mijn haren en doet een stapje achteruit. Hij schudt zijn hoofd. ‘Nee, dat is niks, ik wil je ogen zien. Blijven staan, mijn getuige komt je zo halen.’

Met die woorden laat hij me achter. Ik durf letterlijk geen stap te zetten, bang dat ik inderdaad mijn enkels breek en probeer voorzichtig wiebelend een balans te vinden. Ook die minimale beweging jaagt scheuten van verrukking door mijn bloed. Ik dein zachtjes mee op het ritme en kom zonder geluid klaar.

Ja, ik wil en ik wil dit veel te graag.

Trage voetstappen komen mijn kant op en ergens beneden mij begint muziek te spelen. Een langzame bruidsmars. De man die in de deuropening verschijnt heb ik nog nooit gezien. Hij knikt goedkeurend en legt zijn hand tussen mijn benen. Eén vinger glijdt bij me naar binnen, gevolgd door een tweede en zelfs een derde. Ik ben zo nat, zo vreselijk geil. Hij duwt en drukt me op het randje van een tweede orgasme, trekt zijn vingers terug en smeert het vocht over mijn wangen. Zonder iets te zeggen biedt hij me zijn arm en ik volg. Mijn benen trillen. De brede trap vraagt al mijn concentratie en mijn spieren spannen en ontspannen met iedere stap die ik zet rond de metalen bal. De ruimte waar de muziek vandaan komt is schaars verlicht door kaarsen in hoge kandelaars. Aan de arm van de vreemde man schrijd ik over het middenpad. Uit de schaduw aan weerszijden klinkt gemompel. Wazige silhouetten. Mensen zonder gezicht.

Mathis staat op een verhoging met een breed altaar en reikt mij zijn hand. Ik moet een enorme stap omhoog nemen. De bal glijdt dieper, de klemmen trekken, mijn hese kreun wordt beantwoord door zacht gelach. Ik wil naar de mensen kijken, maar Mathis neemt mijn gezicht tussen zijn handen en kijkt me aan. Het vocht sluipt nonchalant langs de binnenkant van mijn dijen naar beneden. Hij glimlacht. ‘Spreid je benen en leg je handen achterop je hoofd.’

Ik doe zonder aarzelen en schrik niet eens van de handen bij mijn benen, ze kruipen omhoog, tegen het vocht in en worden gevolgd door een warme mond. Mathis geeft korte rukjes aan de ketting van de klemmetjes. Een hete tong danst tussen mijn schaamlippen. Mijn ademhaling is onregelmatig, de omgeving vervaagt en de geluiden dempen. Een donkere mannenstem komt van ver.

‘Neem jij, Mathis, deze bruid tot de jouwe. Beloof je voor haar te zorgen en haar al het genot te geven dat zij verdient. Beloof je haar te straffen als zij dit verdient, te folteren, te pijnigen, te gebruiken …’

De woorden bewegen om me heen. Ze zijn er, ik versta ze niet meer. De zoete foltering van de klemmen en de tong neemt me in beslag en ik hou me wanhopig vast aan Mathis zijn ogen. Ik land pas weer in de ruimte wanneer hij de ketting loslaat en luid en duidelijk antwoord geeft op de laatst gestelde vraag.

‘Ja, ik wil.’

Nog voor de donkere stem zich tot mij kan richten, begin ik al te knikken. Mijn heupen komen de warme halen onder mijn rok tegemoet. Ik schok en ik kreun, ik kwijl en ik grom. Hoor je mij? Ja, ik wil. Ja, ik wil! Neem mij, zorg voor mij, gebruik mij zoals het jou behaagt wanneer het jou behaagt.

JA, IK WIL.

Het gezichtsloze publiek lacht en applaudisseert als de donkere stem Mathis eindelijk toestemming geeft mij tot de zijne te maken. Mathis drukt een zoen op mijn voorhoofd en bevestigd een leren riem aan de band rond mijn hals. De hete tong staakt zijn bewegingen. Mathis tilt me van de verhoging en onder een zachte druk op mijn schouders zak ik naar de grond. Op handen en knieën zit ik naast hem en ik volg zodra hij de eerste stap zet. Hij leidt me over het middenpad langs het publiek en weer terug. Mijn borsten schommelen, de klemmetjes trekken, de bal glijdt heen en weer, nog dieper als hij me weer op de verhoging laat klimmen en voorover over het altaar buigt. Ons publiek komt uit de schaduw. Ik til mijn hoofd op, Mathis mijn rok. Hij tast, duwt zijn vingers in mijn hete vocht en trekt terug. Ik smeek hem zonder woorden, draai met mijn onderlichaam en duw mijn billen naar achteren. Mijn kwijl landt op de grond. Een vrouw tilt mijn gezicht op en likt mijn wangen. Iemand trekt met een felle ruk de klemmen van mijn tepels en het bloed stroomt weer naar mijn harde knopjes. De rauwe schreeuw uit mijn keel wordt bevrijd als de gag wordt verwijderd, maar voor ik mijn mond kan sluiten wordt deze tot diep in mijn keel gevuld. Mathis slaat hard op mijn billen en trekt aan de haak, bijna helemaal eruit en er weer in. Ik sta in brand, kreun woest tegen het harde vlees in mijn mond. Tientallen vingers verkennen mijn lichaam en Mathis blijft mijn billen bewerken tot mijn tranen stromen en ik alleen nog maar besta uit gloeiende golven van pijn en genot.

Met een luide schreeuw maant hij onze gasten tot stilte. Onwillekeurig zuig ik op het steigerende lid in mijn mond, de eigenaar duwt zijn buik tegen mijn gezicht en legt zijn handen stevig rond mijn hals. Mathis wacht tot het helemaal stil is en opent zijn broek. Ik worstel om lucht. De man bij mijn hoofd houdt me nog steviger vast. Mathis grinnikt. Er verschijnen flitsen in mijn hoofd. Zijn eikel dipt in mijn hete opening, steeds een beetje dieper. Ik kom hem tegemoet. Mijn hoofd wordt licht en alles lijkt heel even tot stilstand te komen.

Diep stoot Mathis zijn vlees in dat van mij. De bal beweegt mee in zijn felle ritme. De druk rond mijn hals verdwijnt. Mijn mond wordt even bevrijdt zodat ik naar lucht kan happen. Het bloed stroomt weer naar mijn hoofd en ik zweef en ik kom en ik huil en ik schreeuw als het vocht van Mathis zich eindelijk met dat van mij vermengd, met dat van al onze gasten vermengd.

Ja, ik wil en ik wens dat deze nacht tot in de eeuwigheid mag duren.

1 reactie

  1. Jack

    Mooi verhaal en goed geschreven alsof je het voor je ziet .

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2021 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!
%d bloggers liken dit: