Het licht van de opkomende zon doet pijn aan haar ogen en scherpe steentjes snijden in haar voetzolen. De dorst brandt in haar keel. Ze valt, staat weer op en rent verder naar de rand van het bos. Ze durft niet om te kijken naar de uitgestrekte vlakte achter haar. Daar lijkt niets anders te zijn dan de paarsrode gloed van bloeiende heideplanten, maar Melanie weet beter. Ze moet naar de schaduw en de beschutting van het bos.
Een woest brullende stem komt achter haar aan en jaagt haar nog meer op. Hijgend en huilend negeert ze de steken in haar zij. Als ze eindelijk de rand van het bos bereikt, springt ze in het groen. Scherpe stekels snijden in de huid van haar benen en haar haren blijven vastzitten in laaghangende takken. Het rennen wordt lopen, het lopen wordt strompelen. Op handen en knieën klautert ze een heuvel op. De stem komt dichterbij. Het geluid lijkt haar in te halen en ze hoort haar naam. Ze snikt en duwt zich met al haar kracht omhoog. Een grote stap, nog eentje. Ze valt naar beneden. Haar angst blijft geluidloos steken in haar keel. Lees verder
Categorie: Mijn werk (Pagina 1 van 15)
Ga rustig zitten en laat je meenemen door mijn verzinsels.
Wanneer is trots op z’n plaats, en wanneer zegt het eigenlijk te weinig? Wat als je als ouder iets anders voelt dan trots? In deze column vertel ik over mijn dochter en mijn zoon en reflecteer ik op de kracht van een woord dat in mijn beleving te weinig uitgesproken wordt: dankbaarheid. Lees verder
Het is de laatste tijd wat rustig hier met betrekking tot mijn schrijven. Niet erg. Ik merk dat de verhalen in mijn hoofd blijven leven en geef ondertussen ruimte aan mijn andere hobby; tekenen. Ook dat is een vorm van verhalen maken, in plaats van woorden gebruik ik echter lijnen. Lijnen die misschien ook wel weer van pas gaan komen in mijn verhalen. En ja, natuurlijk vind ik het ook leuk te horen wat jullie van mijn tekeningen vinden. 🤗 Lees verder
De afgelopen week liep ik rond met een wat zwaar, emotioneel gemoed en ergens in deze dagen kwam op de radio een nieuw liedje voorbij. Nu gebeurt dat wel vaker, maar vanuit dat wat zwaardere gemoed kwam de tekst van dit liedje behoorlijk binnen en werd ik geraakt. Dat raken maakte dat er plotseling een besluit kwam waardoor ik me meteen stukken lichter voelde. Lees verder
Muziek kan enorm binnenkomen. Door de tekst die bij de muziek hoort, door de opbouw en uitvoering van de instrumenten en hun bijbehorende klanken, door de uitvoerende artiest, door het verhaal dat het muziekstuk verteld. Lees verder
Eigen tekening
Het lijkt er naar dat de herfst definitief zijn intrede heeft gedaan. Dit betekent dat ik soms overvallen wordt door een klein najaarsdipje. Een down, wat melancholisch gevoel zonder dat ik echt uit kan leggen waar dat gevoel vandaan komt. Een flinke regenbui in mijn hoofd zeg maar. Dan kruip ik het liefst onder een warme deken op de bank met een grote pot (herfst)thee binnen handbereik, een boek, fijne muziek en / of een lekker lange serie waarbij ik zo nu en dan even lekker kan janken. Oh, en vergeet de chocolade niet, die mag ook wel binnen handbereik. Lees verder
Dat heren voor een eerste echte speeldate niet nerveus zouden zijn is natuurlijk klinkklare onzin. Ik zit al ruim een uur startklaar en het duurt nog zeker drie kwartier voor ze hier is. Als ze tenminste op tijd is. Ze kan potverdrie maar beter op tijd zijn. Geen seconde later. Anders zwaait er wat… God wat heb ik zin in haar. Die twee eerdere ontmoetingen waren zeer veelbelovend. Wat een heerlijk wijf. Leuk, spontaan, ondeugend genoeg, maar niet op een sletterige manier. Dat zal na vandaag wel anders zijn. Lees verder
Naakt
geblindeerd door de donkere doek
op haar rug gefixeerd aan het hout van de eettafel
waarvan ze een paar uur eerder nog haar maaltijd genoot
benen wagenwijd gespreid.
ze ligt er voor het grijpen
voor het nemen Lees verder
Populair
pittig proza
Wat zeggen anderen …