Gaisha V

Trouwe lezers van de Gaisha serie kunnen natuurlijk niet wachten op het vervolg van de verhalen van Valerie, Donna, Zoë en Soumia en hun geduld wordt deze zomer beloond!

Deel vijf van de populaire serie zal eind augustus verschijnen onder de titel ‘Tongstrelend,’ en de boekcover kan ik alvast met jullie delen. Ik kan zelfs al verklappen dat het vijfde deel met een bijzondere verrassing komt.

Maar voor ik dat doe, wil ik ook het volgende met jullie delen. Lees verder

Armando, Vito en ik

Toen ik uit mijn auto stapte en mijn eerste blik op Armando wierp, zakte ik haast door mijn knieën. Toen hij me op zijn beurt aankeek en mijn uitgestoken hand in die van hem nam, raakt mijn slipje doorweekt. Wat een man! Dierlijke, nee, haast beestachtige aantrekkingskracht. Zijn geur. Houtachtig. Kamferachtig. Vochtige aarde en groene bladeren. Zijn ogen. Bruin misschien zelfs bijna zwart met een goudkoperen glans als het licht er op een bepaalde manier inviel. Later zou ik leren dat ze pikzwart werden als hij klaarkwam. Zijn hele lichaam. Potig en Pezig met armen die eruit zagen alsof hij me zou kunnen vermorzelen. En laat ik de donkere krullen die boven de kraag van zijn overhemd uitkwamen niet vergeten. Ik zei het al. Wat een man. Ik was verkocht vanaf de eerste blik. Lees verder

Twaalf-en-een-half

De afgelopen twaalf weken heb ik meer van mijn leefomgeving gezien dan de afgelopen bijna twaalf-en-een-half jaar. Eerlijk gezegd had ik geen idee dat ik aan de rand van zo’n prachtig natuurgebied woonde. Of, nou ja, natuurlijk wist ik dat wel. Het was destijds een van de redenen om hiernaartoe te verhuizen. Bijna twaalf-en-een-half jaar geleden dus. Op de dag dat Lonneke en ik ons twaalf-en-een-half jaar getrouwd jubileum mochten vieren kregen we de sleutel van onze, twee verdiepingen hoog, woonboot. Gelegen op een zijarm van één van de mooiste rivieren in Nederland aan de rand van een dorp vol smalle straatjes, authentieke grachtenpanden, boerderijen en prachtige buitenplaatsen. We gaven geen koperen huwelijksfeest. In plaats daarvan gooiden we een matras in onze toekomstige slaapkamer en vreeën we de sterren van de hemel. Ik wist dat ons verblijf stevig verankerd lag, toch verbeelde ik me dat onze vrijage ervoor zorgde dat de rivier onstuimig met ons mee golfde. Met de meegebrachte champagne toasten we op de volgende twaalf-en-een-half jaar en namen we ons voor meer te gaan genieten van elkaar en van de rust en ruimte om ons heen. Lees verder

« Oudere berichten

© 2022 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!