Voorjaarsritje

Bestand_000-1Geschreven voor NBRplaza’s Wellustige Lente Erotica Fest.

Hij kijkt naar de bewegende billen voor hem, de deinende heupen. Links, rechts. Op, neer. Het uitzicht is beter dan wanneer hij met de jongens rijdt. Stukken beter. Ze gaat op haar pedalen staan en kijkt over haar schouder.
‘Kom op! Niet zo roestig!’
Hij is roestig en nog een beetje wazig. Nog niet helemaal wakker. Roestig omdat hij ongetraind is. Zijn fiets maanden in de schuur. Stof verzamelen. Hij kan zich niet herinneren wanneer hij voor de laatste keer heeft gefietst. Het was met de club, en het was warm. Het is altijd warm. Hij is een mooi weer fietser.
Zij is duidelijk beter getraind. En ze heeft duidelijk geen last van een kater. Hij lijkt wel gek. Hij had in bed kunnen liggen. De dag slapend voorbij kunnen laten gaan. Wakker worden en eieren bakken. Zijn huis opruimen, de was. Morgen is het weer maandag.Het dorpje waar ze door fietsen. Een open terras op het grote plein. Hij remt, roept.
‘Koffie! Ik trakteer.’
Ze keert, komt terug.
‘We fietsen nog geen uur.’
Hij lacht omdat ze een beetje pruilt en verontschuldigt zich.
‘Ik ben nog niet zo fit.’
‘Ik merk het… toch die laatste biertjes…?’
Het zijn altijd die laatste biertjes. Nog eentje. En nog eentje. Zij was gestopt. Zei dat ze morgen wilde fietsen. In zijn hoofd verscheen een rustig ritje. De weersvoorspellingen waren goed. Jonge gezinnen, ouderen en verliefde stelletjes op de fiets, langs alle mooie routes. De nachtmerrie van iedere wielrenner. Hij was verbaasd toen ze vertelde dat ze op de racefiets ging.
‘Het belooft mooi weer te worden, eindelijk.’
Hij herinnert zich zijn verhalen. Stoere verhalen over de kilometers die hij heeft gemaakt. Italië, Frankrijk. Veel hoogtemeters. Alleen of met een paar fietsmaten. Tochten die zij ook had gemaakt. Meestal alleen.
‘Ik ben niet zo’n groepsmens, en ik kom altijd wel mensen tegen. Dat houdt het spannend.’
Ze had hem ondeugend aangekeken. Spannend. Spanning. Hij zou niet alleen slapen vannacht.

Hij wilde nog een rondje bestellen. Bier voor hem, een glas spa voor haar. Het laatste rondje. Hij zou met haar meelopen, of zij met hem. De avond zou verder gaan. Een lekker wijf in zijn bed, of bij een lekker wijf in bed. Het is alweer even geleden.
‘Voor mij niet meer. Ik wil nog een paar uur slapen. Als het echt mooi weer wordt… Zonde om voorbij te laten gaan.’
Hij had zijn rekening betaald. Zonde om haar te laten gaan.
‘Ik loop met je mee.’
Een sexy glimlach. Natuurlijk liep hij met haar mee. Zo’n lekker wijf.
Ze woonde vlakbij de kroeg, gaf hem een zachte zoen op zijn mond toen ze voor haar deur stonden.
‘Slaap lekker Ed… bedankt voor het meelopen.’
‘Nog een drankje? Om het af te sluiten?’
Haar heldere lach.
‘Ik wil nog een paar uur slapen, maar waarom ga je niet mee morgen?’
Hij had ja gezegd, zijn adres gegeven. Het zou geen nacht worden, maar misschien werd het de dag. Een stukje fietsen, een voorjaarsritje, bij terugkomst douchen. Het gaf ruimte aan anderen beelden in zijn hoofd.
Nog een zoen.
‘Tot morgen Ed. Ik ben om negen uur bij jou.’
En ze was er. Stipt en klokslag negen uur. Hij had zich net in zijn wielertenue gehesen. Het zat wat strak. Het was goed dat hij weer zou gaan trainen. Niet vandaag. Vandaag was voor de show. Het had een ander doel. Hij was van plan hele andere meters te gaan maken.

‘Prima. Een kop koffie, maar dan gaan we verder, voor alle dagjesmensen de weg op gaan.’
Een bleek zonnetje op het terras. Toch nog fris. Haar korte wielerbroek, het jack met de lange mouwen, het glanzende, strakke shirt eronder.
‘Heb je het niet koud?’
‘Niet als ik in beweging blijf.’
De boodschap is duidelijk en hij drinkt zijn koffie, snel. Slikt een paracetamol tegen zijn kater.
‘Je kunt beter voldoende water drinken. Ben je klaar?’
Ze staat alweer, schudt haar benen los, ritst haar jack dicht. Doet de kleine rugzak om.
Hij vraagt zich af of vrouwen wel ondergoed dragen onder hun tenue. Hij draagt nooit ondergoed. De randen gaan knellen tijdens het fietsen. Hij ziet geen randjes, maar misschien draagt ze een string, of is de kwaliteit van haar tenue zo goed dat je het niet ziet.
In zijn broek groeit het ongemakkelijk. De gedachte aan de ronde billen in een string, of naakt. Niet handig als hij nog moet fietsen. De zeemleren doek biedt geen ruimte voor een erectie. Ook niet voor volle ballen. Hij had zich moeten legen voor hij op de fiets stapte. Het is te lang geleden.

Ze fiets hard, een heel eind voor hem uit. Zijn pogingen haar bij te houden heeft hij gestaakt. Zweet onder zijn helm, langs zijn rug. Het eerste flesje water is al leeg. Het bonzen van zijn hoofd minder.
De dagjesmensen zijn wakker. Hij vervloekt ze niet zoals hij anders zou doen. Het geeft hem de ruimte om even wat rustiger te fietsen, op adem te komen. Hij heeft er al genoeg van. Ze is geil, maar duidelijk niet aan hem besteed. Ook in bed zal hij haar niet bij kunnen houden. Het is te lang geleden en ze moeten nog het hele eind terug. Hij moet weer gaan trainen.
De koelte van het bos. Hij ziet dat ze is afgestapt, achterom kijkt of hij haar heeft gezien. Hij zucht opgelucht. Een pauze. Broodnodig.
Met haar fiets aan haar hand loopt ze door het hoge gras. Gele paardebloemen en witte pluizebollen. Honderden kleine vliegjes. De zon danst door de takken van de hoge bomen. De lente is eindelijk begonnen. Hij volgt haar, met slappe benen nu hij naast zijn fiets loopt. Verzuring van zijn spieren. Nu al. Het is te lang geleden.
Stilte. Enkel het geruis van de takken, vogels. Geen auto’s. Geen stemmen. Haar fiets in het gras. Ze bukt, kruipt tussen laaggroeiende struiken door.
‘Hier Ed, een mooi plekje, in de zon.’
Hij valt naast haar in het gras, op zijn rug, lacht betrapt als ze opmerkt dat hij minder goed is getraind dan ze dacht.
‘Het is alweer even geleden ja…’
Uit haar rugzak komen twee bananen. Krachtvoer. Snelle suikers om het tekort in zijn spieren aan te vullen. Haar lippen rond de banaan. In zijn liezen trekt het. Bloed dat naar zijn lul wordt gepompt. Daar is nog niets verzuurd. Ze kijkt hem ondeugend aan.
‘Alleen het fietsen Ed…?’
Zijn adem stokt als ze zich uit begint te kleden, haar lichte huid blootstelt aan de zonnestralen. Geen slipje, geen string. Lichtblonde haartjes op haar vulva. Geen beha. Kleine, stevige borsten. Nog meer bloed naar zijn lul.
‘Kleed je uit. De zon is heerlijk. Wie weet hoe lang het duurt voor er weer zo’n dag is.’
Hij kleedt zich uit, gehaast, kijkt gegeneerd als zijn erectie fier uit zijn broek tevoorschijn komt.
‘Sorry, het is alweer…’
‘Even geleden…?’
Ze giechelt. Het geluid veroorzaakt kleine schokjes in zijn onderbuik. Zijn lul zwelt nog meer. Haar wijsvinger tikt tegen zijn eikel. Nog een schokje. Haar ogen uitdagend.
‘Ik word altijd zo geil van de zon.’
Hij zucht als haar lippen het topje raken, haar tong snel likt.
‘Je smaakt zout.’
Een grote schok in zijn buik als haar mond over hem heen glijdt. Hij kreunt als ze zacht begint te zuigen. Dit is vele malen beter dan nachtelijke, aangeschoten seks. Duizend malen beter.
Het is te lang geleden. Zijn ballen voelen zwaar. Hij wil ervan genieten, lang van genieten. De hele middag. Haar warme mond om zijn lul. Het zal te snel gaan.
‘Wacht…’
Ze stopt, reikt in haar rugzak en haalt een condoom tevoorschijn. Met haar tanden opent ze de verpakking en zet ze het dunne rubber tegen zijn eikel. Haar vingers rollen het materiaal stevig om zijn lul heen.
‘Nee… wacht… niet…’
Hij hijgt. Probeert het trekken in zijn liezen tegen te houden. Haar vingers knijpen. Zijn lul pulseert. Een langgerekte, teleurgestelde kreun en hij ziet het condoom vollopen. Zijn hoofd wordt licht, zijn gezicht warm.
‘Het spijt me… het is…’
‘… te lang geleden. Het geeft niet.’
Ze verwijderd het condoom en rolt het in een servet die uit de rugzak komt, tegelijk met een pakketje van aluminiumfolie. Zijn teleurstelling is compleet. Een boterham met kaas, misschien een krentenbol. Het moment is voorbij. Nog een hapje eten, dan zal ze zich weer aankleden, teruglopen naar de fietsen. Hij wacht op de woorden, geritsel van het aluminiumfolie. Koele vochtigheid rond zijn geslonken lul. Hij kijkt, verbaasd. In haar hand een blauw washandje. Ze maakt hem schoon, met langzame bewegingen, streelt haar borsten, haar tepels, tussen haar benen. Zijn ballen in haar hand, het washandje rond zijn slappe lid. Haar hand zacht knijpend. Schokjes die terugkomen, langzaam, als de ergste gevoeligheid voorbij is. Ze pakt zijn hand en legt hem tussen haar benen. Een vinger glijdt zonder moeite naar bij haar naar binnen.
‘Voel je hoe geil?’
Hij streelt haar, neukt haar met één vinger, twee. Ze begint zacht te hijgen terwijl het washandje zijn werk doet. Hij ziet dat hij groeit, voelt dat hij groeit. Haar warme mond na de koele vochtigheid, zijn vingers in haar hete opening. Hij wordt nog groter, dikker.
Een tweede condoom, met dezelfde, langzame bewegingen. Haar tong langs haar lippen. Zijn lul reageert enthousiast. Ze gaat schrijlings op hem zitten, haar borsten voor zijn gezicht en hij hapt, zuigt stevig op haar tepels als ze over hem heen glijdt.
‘Nu zul je het langer volhouden. Het is immers maar even geleden.’

1 reactie

  1. marc van lier

    Bedankt voor je heerlijke bijdrage!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2022 Vlammende verzinsels

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

error: Inhoud is beschermd!
%d bloggers liken dit: